13 Nisan 2015 Pazartesi

SOĞUKSU PARKI DOĞA YÜRÜYÜŞÜ

Sıkıntılı bir hafta geçmişti. Düğüne bir ay kala kızımın pazartesi günü açılır kapanır ev merdiveninden boşa basarak diz ön bağlarını yırtması ve sporculuk zamanından kalan menisküs yırtığının da %70’e ulaştığını “emar”dan öğrenmek moralimizi bir anda bozmuştu. Ayrıca kilitlenen dizin ağrı yapması sonucu Çarşamba günü ameliyat kararı almamıza sebep oldu. Ancak Çarşamba akşamı doktorun kilitli dizi –biraz bağırtarak da olsa açması- ağrıyı kesti. Doktorun, bir süre dinlendikten sonra düğünü geçirinceye kadar büyük bir problem olmaz sözü bizi oldukça sevindirdi. Ameliyatın en az 6 hafta zorunlu yatak istirahatini gerektirmesi bütün planları bozacaktı. Şimdilik en azından- çok büyük bir pürüz çıkmadığı takdirde- diz sorunumuzun düğünü ertelemeyeceği sevinci morallerimizi düzeltmiş oldu.


Geçen bu sıkıntılı hafta nedeni ile biraz da kafa dağıtmak amacıyla bu haftaki yürüyüşe katılmak istedim. (Sonrası 1,5 aylık bir ara olacak) Bir süredir Gerede taraflarına yapmayı düşündüğümüz yürüyüşümüzü hafta içinde iki gün süren yoğun kar nedeniyle yaylaların büyük kar sorunu yaratacağını düşünerek iptal edip yine Soğuksu tepelerinde yürümeyi seçtik.

Soğuksu milli parkı onlarca yürüyüş rotasına sahip. Başladığınız ve bitirdiğiniz noktalara göre aralarda ayrıca bir çok çeşitleme yapmanıza yarayışlı güzergahlara sahip. Bu kez sadece 9 katılımcı ile soğuksu mesire yeri girişinden oteller yokuşunu tırmanıp bekçi kulübesinin hemen yanında duran aracımızdan inerek saat 10 dolaylarında yürüyüşümüze başladık. Havanın 0 derece civarında olmasına rağmen havanın açık ve az bulutlu olması doğanın tüm renklerini canlandırıyordu.


Fosil ağaç yolundan bir süre yürüdükten sonra tepelere saparak bir hayli yükseldik. Bizim dışımızda iki farklı yürüyüş grubu da değişik rotalarda devam ediyordu. Bir süre sonra alışılmış rotalardan çıkarak zaman zaman karın 30 cm yi bulduğu patika ve tepelerde gezindik. Daha önce hiç girmediğimizi fark ettiğimiz bir yolda ilerleyerek küçük bir gölete ulaştık.




Yörede yakın zamanda yağan kar nedeniyle konaklamaya elverişli kuytu bir alan bulma zorluğu olduğundan, Kızılcahamam’ı gören tepelere kadar öğle yemeği verme olanağı bulamadık. Saat 13.30 dolaylarındaki yemek molasını biraz uzun tutup 14.30’a doğru dönüş yürüyüşüne geçtik.


Birçok kez orman içi kestirmeleri yapsak da yoğun kara saplanmaktan çekinerek karın azaldığı seviyelere kadar orman yolunu tercih ettik. Son bölümde grubun bir kısmı orman içi inişi kullanarak topluca saat 16.30 sıralarında soğuksu girişine inerek yaklaşık 15 kilometrelik yürüyüşümüzü sonlandırdık.






Bu sene kışın uzun sürmesi bize Nisan ayı ortasında bile kar yürüyüşü yaptırmış oldu. Güzel havalarda rotalarımızı daha uzun sürelere yaymayı hedefleyerek doğada keyifli bir günü geçirmiş olduk. İlçe merkezinde gelenekselleşen alışverişlerimizi tamamlayarak 18.30 dolaylarında yorgun vücutla ama dinlenmiş zihinlerle yeni bir haftaya başlamak üzere Ankara’ya ulaştık.

10 Nisan 2015 Cuma

25 İLGİNÇ PSİKOLOJİK GERÇEK


"ÖNCE VATAN" SAĞLIK DOSYASI : DAHA ÖNCE DUYBunları biliyor muydunuzİşte birbirinden ilginç psikolojik gerçekler...

1. İnsanın kendi kendini gıdıklayabilmesi mümkün değil. Sadece bazı şizofren hastaları, kendi kendilerini gıdıklayabiliyor!

2. Dünyada psikologlar tarafından tanımlanan 400'ün üzerinde fobi türü var!
3. Beyin, sıkıcı insanlardan dinlediğiniz sıkıcı konuşmaları olduğu gibi KAYDETMİYOR! Onları daha ilginç hale getirerek yeniden yazıyor.

4. Yapılan bir araştırmaya göre, profil sayfalarına çok sayıda "selfie" yükleyen erkek kullanıcıların, psikopat ve narsistik kişilik bozukluğuna sahip olma olasılığı çok yüksek.

5. Dinlediğiniz müzik türü, dünyayı algılayış biçiminizi de etkiliyor.
 6. "Aşık olmak" ile "Obsesif-kompulsif kişilikbozukluğuna sahip olmak" vücutta aynı biyokimyasal etkiyi yaratıyor.

7. Araştırmalara göre, parayı fiziksel olarak bir şeylere"sahip olmak" için değil de, "deneyim kazanmak" için harcamak, insanı daha çok mutlu ediyor.

8. Son bulgulara göre, Fobiler aslında DNA aracılığıyla nesilden nesile aktarılan hatıralardan ibaret...
9. Daha önce "Yürüyen Ceset Sendromu" diye bir hastalık duymuş muydunuz? Bu ruhsal bozukluğa sahip olan hastalar; ölü olduklarını, etlerinin çürüdüğünü, organ ve kanlarının olmadığını düşünüyor!

10. Psikologların yaptığı incelemeye göre "internet trolleri" narsistik, psikopat ve sadistik kişilik özellikleri gösteriyor.
(Trol, internette insanları sinirlendirmek ya da münakaşa başlatmak için tohum ekmeye çalışan kişilere deniyor. Bu kişiler, internetteki sosyal ortamlara kasten provoke edici veya konu ile ilgisi olmayan mesajlar göndererek, duygusal tepkiler verdirtme veya başlığın konusunu dağıtma amacı güdüyor)
11. Televizyonların ve popüler kültürün hayatımıza girmesiyle ortaya çıkan bir diğer ruhsal bozukluk da"Truman sendromu"... Bu hastalığa yakalananlar, hayatlarının her aşamasının tıpkı filmdeki gibi gizlice kameraya kaydedilip televizyonda gösterildiğini zannediyor.

12. Bir şarkının "en sevdiğiniz şarkı" olmasının sebebi, onu hayatınızdaki "duygusal bir an" ile eşleştirmenizden ileri geliyor.

13. Yapılan araştırmalar, cahil insanların kendilerini mükemmel görmeye; zeki insanların ise yeteneklerini hafife almaya eğilimli olduğunu gösteriyor.
14. Paris sendromu, özellikle Japonların yakalandığı garip bir psikolojik rahatsızlık... Paris'e gelmeden önce şehirle ilgili büyük beklentileri olan kişiler, şehrin gerçek yüzüyle karşılaşınca depresyona giriyor. 

15. Kudüs sendromu da yine literatüre geçen bir başka ilginç rahatsızlık. Kudüs'ü ziyaret eden hacı ve turistlerden bazıları, buradaki kutsal atmosfere kendilerini kaptırıp, büyük bir dini lider olduklarına inanmaya başlıyor. Daha da ileri gidip kendini Mesih, Hz İsa ya da Hz Musa zannedenip, Kızıldeniz'i yarmaya çalışanlar da var! 
16. Doğuştan görme engelli olan kişiler, şizofreni hastalığına yakalanmıyor!

17. Cep telefonunu kaybetmenin, artık bir fobi olarak literatürde yer aldığını biliyor muydunuz? Nomofobi, cep telefonu ve bağlantısını kaybetme korkusu demek. 

18. Birisine 20 saniyeden uzun süre sarıldığınızda, beyinde"sosyal bağlanma"dan sorumlu oksitosin hormonu salgılanıyor ve böylece bu kişinin size daha çok güvenmesini sağlıyorsunuz.

19. İnsanlar fiziksel açıdan yorgun olduğunda, dürüst olmaya daha eğilimliler. Bu nedenle gece geç saatte yapılan konuşmalarda, itiraflar daha sık oluyor.
20. Farklı coğrafyalarda yaşayıp farklı dilleri konuşsa da, yeryüzünde yaşayan tüm insanlar şu 6 duygu için aynı yüz ifadesi ve mimikleri kullanıyor: mutluluk, öfke, üzüntü, korku, şaşırma ve iğrenme. 
21. Reddedilmek, beyin tarafından fiziksel bir acı olarak algılanıyor.

22. Hedeflerinizi her zaman kendinize saklayın! Çünkü yapılan bir araştırmaya göre, hedeflerinizi başkalarına ilan ettiğinizde, onları gerçekleştirme ihtimaliniz düşüyor.

23. Sevdiğiniz birini gördüğünüz zaman, gözbebekleriniz büyüyor. Anı şey, nefret ettiğiniz birini gördüğünüzde de geçerli...

24. Bugün liseye giden sıradan bir öğrenci, 1950'lerde psikiyatrik tedavi gören ortalama bir hasta ile aynı kaygı seviyesine sahip!
25. Günümüzde araştırmacılar arasında internet bağımlılığının da artık bir akıl hastalığı olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceği hakkında devam eden bir tartışma var :)
Yazı ve derleme: fwmail.net 

9 Nisan 2015 Perşembe

MART AYINDA BU KİTABI OKUDUM - 4

 

KİTABIN ADI
Beraber Yürüttük Biz Bu Yollarda
KİTABIN YAZARI

Yılmaz Özdil

KİTABIN ÇEVİRMENİ
-
KİTABIN YAYINEVİ
Kırmızıkedi Yayınevi
KİTABIN BASKI YILI
2015
KİTABIN BASKI SAYISI
1. Baskı
KİTABIN SAYFA SAYISI
331 syf
KİTABIN DİZGİ/BASKI KALİTESİ
10/10
KİTABIN YAZIM-DİL KALİTESİ
10/10 
KİTABIN EDEBİ/SANATSAL/TARİHSEL DEĞERİ
10/10 


17.12.2013 tarihinde başlayan süreci ve gelişen bir yıllık olayları, belleğimizi tazelemek ve geleceğe not düşmek adına kitaplaştıran Yılmaz Özdil’in kitabı yine içinizi çok acıtacak.
Ne yazık ki toplumun çok büyük çoğunluğu olarak gelişen olayları bir film gibi izlemekle yetiniyoruz. Çoğunlukla da –en azından benim düşüncem olarak- hak etmediğimiz gelişmeler oluyor. Kitap belki edebiyat açısından herhangi bir özelliğe sahip değil, ancak ileride yaşadığımız anları anımsamak veya gelecek nesillerimize aktarabileceğimiz önemli bilgilere sahip.
Okuyun ve okutun!


7 Nisan 2015 Salı

MART AYINDA BU KİTABI OKUDUM - 3

 
KİTABIN ADI
Acımak
KİTABIN YAZARI

Reşat Nuri Güntekin

KİTABIN ÇEVİRMENİ
Osmanlıca’dan aktaran: M. Fatih Kanter
KİTABIN YAYINEVİ
İnkılap Kitabevi
KİTABIN BASKI YILI
2014
KİTABIN BASKI SAYISI
1. Baskı (Orijinal birinci baskı 1928)
KİTABIN SAYFA SAYISI
159 syf
KİTABIN DİZGİ/BASKI KALİTESİ
10/10
KİTABIN YAZIM-DİL KALİTESİ
10/10 
KİTABIN EDEBİ/SANATSAL/TARİHSEL DEĞERİ
10/10 


Reşat Nuri Güntekin’in sanırım en bilinen kısa romanlarından birisidir “Acımak”. Yakın zamanlarda dizi haline getirildiğini anımsıyorum. Sinemaya aktarılıp aktarılmadığını tam bilemiyorum.
Küçük bir taşra kasabasında öğretmenlik yapan Zehra, çevresinde çok sevilip sayılan bir öğretmendir. Hiç sözünü etmediği için babasının öldüğünü söylediği için kasabaya gelen telgraf amirlerini şaşırtır. Zehra ise inkar eder ve ölüm halindeki babasının yanına İstanbul’a çağıran telgrafa aldırış etmez. Ama bir süre sonra fikir değiştirerek izin alarak giderse de babasının ancak ölüsüne yetişir.
Akrabalarının verdiği birkaç malzemenin arasında babasının günlüğünü bulur. Ölesiye nefret ettiği babası hakkındaki gerçekleri öğrenir.
Son derece akılcı ve akıcı kaleme alınmış bu kısa roman hayatın acımazlığı yanında, geçen olaylara farklı bir bakış attığınız takdirde bildiklerinizin ne kadar yanıltıcı olabildiği gösteriyor. Tüm edebiyatseverler tarafından okunması gerektiğine inanıyorum.


6 Nisan 2015 Pazartesi

ONLARI UNUTMAYIN - 37

 YİRİK FATMA

Hakkında neredeyse hiçbir bilgimiz olmayan, sadece küçük bir anekdot kapsamında adını anabildiğimiz kahraman Türk kadınlarından birisidir.

Gaziantep’te Fransızlarla savaş 1 Nisan 1920 - 8 Şubat 1921 arasında sürmüş, şehir ve bölge 25 Aralık 1921’de düşmandan temizlenmiştir. Antep’in henüz bütünüyle kuşatılmadığı sıralarda, düşmanın Norman Nakliye Kolu’nun hareket edeceği haberi gelince, buna karşı koymak için yola çıkan çete teşkilatına Şereküstü Mahallesi’nden Yirik Fatma da katılmıştır.
Gelmesini istemeyenler olmuşsa da, o, “Benim kanım, sizinkilerden daha mı şirindir? Gadanızı alıyım!” diyerek akıncılarla birlikte yola çıkmıştır. Rumevlek, İbrahimli, Arıl köylerinden gelen çetelerle Sinan Gediği’nde 2 gün 2 gece düşman Nakliye Kolu’nu beklemişlerdir. Bu sırada çetelerin dinlenmesini sağlamak için geceleri nöbet tutmuştur. Bekledikleri düşman gelmeyince cenk edemeden geri döndükleri için üzülmüştür. Elinde büyük bir et satırıyla, “çemrekli şalvarı üzerine inen boz abası, ayağındaki kırmızı yemenisi, ağaran saçlarını kapayan kara baş örtüsüyle” çete teşkilatına katılan Antep’in Yirik Fatma’sının epeyi yaşlı bir kadın mücahidimiz olduğu anlaşılır.

Bu kadar kısa bir hikayeden, hakkında  çok anlamlı bilgilere sahip olmadığımız anlaşılıyor. Ancak dönem itibariyle Fransız subayı Norman’ın harekatıyla ilgili çalışmalarda yer aldığı için Şahin Bey ve Karayılan Molla Mehmet’in yakınlarında bulunduğu anlaşılıyor. Adında geçen “Yirik” ifadesi, Türkçe sözlüğe göre halk ağzında “Yırtık” ya da “Üst dudağı Yarık” anlamında kullanılan bir kelime olup büyük ihtimalle Fatma’nın çehresindeki bu iz sebebiyle “Yirik” lakabını edindiğini düşünebiliriz. Yirik Fatma’nın yaşadığı savaş koşullarından etkilenip çevresindeki ulusalcı vatan müdafaasında görev alma isteğini dışa vuran kahraman bir Anadolu kadını olduğu açıktır.

3 Nisan 2015 Cuma

MART AYINDA BU KİTABI OKUDUM - 2

 
KİTABIN ADI
Yüksek Fırınlar
KİTABIN YAZARI

Fakir Baykurt

KİTABIN ÇEVİRMENİ
-
KİTABIN YAYINEVİ
Literatür Yayınevi
KİTABIN BASKI YILI
2013
KİTABIN BASKI SAYISI
2. Baskı (Orijinal birinci baskı 1983)
KİTABIN SAYFA SAYISI
369 syf
KİTABIN DİZGİ/BASKI KALİTESİ
10/10
KİTABIN YAZIM-DİL KALİTESİ
10/10 
KİTABIN EDEBİ/SANATSAL/TARİHSEL DEĞERİ
10/10 


Fakir Baykurt son dönem romanlarında özellikle köyünden yurt dışına çalışmaya giden işçiliğe geçiş yapan insanları anlatır. Öyküler köy ve Almanya karışık vaziyettedir.
İbrahim Mutlu (Koca İbrahim) bir süre önce Almanya’ya göçmüş, erkek çocuk sahibi olmak için 3. Kez Türkmen kızı Elif’i almış, ilk çocuğu da kız olduğundan karısına diş bileyen biridir. Sanayi bölgesinde Krefeld’de tuttuğu evde Alman mal sahibinden kiraladığı bir göz evde yaşamakta ve fabrikada yüksek fırında çalışmaktadır.
Derken Elif tekrar hamile kalır, Koca İbrahim ümitlenir ama tekrar kız olursa kesin boşayacaktır. Elif dilini bilmediği ülkede birkaç Türk komşu ve yarım Türkçe bilen ev sahibi Uma Gerda dışında bir başınadır. Derken sancılanıp hastaneye gider. Koca İbrahim’in hesabına göre daha erkendir, boşuna gitmektedirler. Ama Elif doğum yapar ve oğlu olur. Koca İbrahim çocuğun kendinden olduğundan kuşku duymaktadır, zira hesaplayıp geriye gittiğinde o tarihte köyde Elif’in yanında değildir.
Türk insanının oldukça hassas olduğu konulara derin bir neşter atan Fakir Baykurt, daha kırılacak tabuların çokluğundan yılmadan, gelişmiş sanayi toplumunda yaşanan çelişkileri başarıyla vurgulamakta.
Fakir Baykurt romanının tadına varmak isteyenler için…


2 Nisan 2015 Perşembe

KOCASEYİT’İ HİÇ BÖYLE BİLMEDİNİZ

Kocaseyit namı, Seyit Ali Çabuk tam adı.Çanakkale’de 276 kiloluk top mermisini tek başına sırtlayıp İngiliz zırhlısını vuran kahraman.
1889'da Balıkesir'in Havran ilçesine bağlı bir orman köyü olan Manastır köyünde doğan Seyit Ali, Yörük çocuğudur.
Mavi gözlü ve ufak tefektir.
Gariban Anadolu köylüsü.
Keçi güder arada kaçak odun kömürü yapar satar.
1909’da askere gider.
1912’de Balkan Savaşı’na katılır.
1914’te Birinci Dünya Savaşı başlayınca Çanakkale cephesinde topçu eri olarak bulundu.
18 Mart1915'te Müttefik donanması Çanakkale Boğazı'nı geçmek için saldırıya geçti. Bu sırada Seyit Ali, Rumeli Mecidiye Tabyası'nda görevlidir.(Savaşın en kritik anlarından birinde Queen Elizabeth zırhlısından atılan bir top mermisi Mecidiye Tabyası'na isabet eder. Mecidiye Tabyası'nın pozisyonu çok kritiktir. Boğazdan geçen düşman savaş gemilerini vurmak üzere oradadır. Ve hedef alınan tabyada geriye sadece iki er ve tabya komutanı kalmıştır. Bu erlerden bir tanesi Seyit Ali Çabuk'tur. Seyit, 276 kiloluk bir mermiyi, mataforası yani vinci bozuk olan topçu bataryasına tek başına sırtlayarak yerleştirmeyi başarır. İlk denemesinde Ocean gemisini vurmayı başaramaz, ikinci kez tekrar bunu dener ve başarır, ancak yine vurmayı başaramaz İngiliz zırhlısını. ve son denemesinde Niğdeli Ali'nin de yardımıyla top mermisini bataryaya yerleştirir. Ve Ocean gemisini dümen sisteminden vurmayı başarır. Ocean daha sonra sürüklenir ve Nusrat’ın döşediği mayınlardan birine çarparak batar. Bazı iddialara göre, Seyit Onbaşı’nın attığı top, Fransız Bouvet zırhlısını vurmuştur. Bazı askeri tarihçiler ise Seyit Onbaşı’nın hikayesini yalanlar, düşman zırhlılarının mayına çarparak battığını anlatır.)
Bu başarısından ötürü onbaşı rütbesine yükseltilmiş bir de ödül olarak çift tayın verilmiş.
O da bir hafta sonra kursağından geçmeyince istememiş.
Seyit Ali, 1909'da gittiği askerden, 1918'de onbaşı olarak döner.
1915’teki zaferden sonra 3 yıl daha Çanakkale’de askerliğe devam eder.
1918’de terhis olur.
SABAHA KADAR EVİNİN KAPISINI ÇALMADI

Çanakkale’den Havran’daki köyüne kadar 145 kilometreyi 13 günde yayan yürür.
Köyünde onu herkes öldü bilmektedir.
Geldiğinde evine giremez. Çünkü 9 yılda belki karısı, yeniden evlenmiş olabilir. Akşamdan geldiği evini sabaha kadar göz hapsine alır. Sabah koyunları çıkarmak için gelen bir akrabası ile karşılaşır.
“-Sen kimsin?
-Ben Seyidim.
-Biz seni öldü biliyoruz.
-İşte sağ döndüm. Benim hanım evli mi?
-Hayır evli değil. Bir çocuğun var içeride, çocuğu korkutursun. Bağırarak git, haberi olsun.”
Kapıdan eşinin ismini seslenir. 8 yaşında bir kız çocuğu kapıya gelir. “Anne” diyor, “kapıda sakallı biri var korktum.” Annesi geliyor kapıya bakıyor ki, adamı. “Korkma kızım o senin baban.
”
Ve 9 yıl sonra kızıyla böyle tanışıyor.
O kız, sonradan nine olduğunda torunlarına, “Baba deyip de bir müddet kucağına oturamazdım” der.
BİR TEK ATATÜRK HATIRLAR

Koca Seyit, harpten döndükten sonra burada köyünde kimseye savaş ile ilgili bir şey anlatmaz. 9 yılda yaşadıklarını kendine saklar. Kolay değil, yaşanan olaylar, büyük travmalar yaratmıştır muhtemelen. 1929’da Gazi Mustafa Kemal Atatürk, bir açılış için Havran'a gelir. Açılıştan sonra Havran Nahiye Müdürü’ne der ki, “Burada bir Seyit Onbaşı olacaktı onu görmem lazım.”
Ancak Havran Nahiye Müdürü, Seyit Onbaşı’nın hangi köyde olduğunu bilmez. “Buluruz tabii Paşam” deyip, Edremit askerlik şubesinden Seyit’i sordurur. Manastır köyünde bulunur. Şubeden 2 jandarma görevlendirilip salınır. Sabah çıkan jandarmalar akşamüstü köye gelir. Kocaseyit, dağa kömüre gitmiştir. Jandarmalar evinin önünde akşama dek bekler. Akşam geç saatte evine gelen Seyit, jandarmayı görünce, kaçak kömür için geldiklerini sanır. Ama bozuntuya vermez. Askerlere
 “suçum ne ki” diye sorar. 
“Hayır, suçun yok biz seni bekliyoruz. Seni Paşa çağırıyor.” 
Seyit, sevinir. Gece yarısı vardıklarında nahiye müdürü, Seyit’i perişan vaziyette görünce, önce onu bir güzel yıkatır, berberde saç sakal traşı yaptırır. Sabah da elbisesini verir. Atatürk’ün yanına çıktığında, biraz sohbetten sonra Paşa 
‘ne istersen, iste sen büyük kahramanlık yaptın’ der. Maaş bağlatılmasını teklif eder. 
Seyit Ali, 
“Hayır paşam" demiş, "biz görevimizi yaptık maaş için değil” der. Tek bir isteği olur Atatürk’ten, 
“Ben dağda kaçak odunla kömür imal ediyorum. Havran ve Edremit'te gece kaçak satıyorum. Senin emrinle o dağdaki ormancılar baltamı almasa. Rahat çalışsam, maaş da istemem”
Atatürk, nahiye müdürüne talimat verir, Seyit’e dokunulmasın diye.
Ancak iki yıl sonra yeni gelen nahiye müdürü bu emri uygulamaz, Seyit’e pek rahat verilmez.
Seyit Ali Onbaşı, bir süre daha dağda odun kömürü yapar.
Yaşlanmaya başlayınca zorlanır, Havran’da bir fabrikada hamallığa başlar.
Seyit Ali Çabuk, 1939'da 50 yaşındayken, zatürreye yakalanır ve yaşamını yitirir.
Köyündeki mezara gömülür.
Kocaseyit'in köyü, hala yoksul...Yüze yakın torununun yaşadığı Kocaseyit Köyü (köyün adı sonradan Çamlık, 1990’da da Kocaseyit olmuştur), büyük oranda elektriksiz ve susuz.
TSK bir dönem köye de sahip çıkmış, Kocaseyit Anıtı da yaptırmış ama Ergenekon, Balyoz darbeleri sonrası onun da eli çekilmiş.
Güneydoğu’dakilerden farksız köylü topraksız, koyun keçi güdüyor, ovaya yevmiyeye gidiyor.
Aynı dedeleri Kocaseyit gibi.
Kocaseyit’in öyküsü, bir yerde Türkiye’nin tüm kahramanlarının öyküsüdür.
En azından o yine şanslıymış, bugünküler üzerine bir de suçlanıp, hapse atılıyor, intihara zorlanıyor.

Yılmaz ARSLAN

1 Nisan 2015 Çarşamba

MART AYINDA BU KİTABI OKUDUM - 1

 
KİTABIN ADI
Defterler (O Coderno: Texos escritos para oBlog; o ultimo caderno))
KİTABIN YAZARI

Jose Saramago

KİTABIN ÇEVİRMENİ
Nesrin Akyüz
KİTABIN YAYINEVİ
Kırmızı Kedi Yayınları
KİTABIN BASKI YILI
2014
KİTABIN BASKI SAYISI
1. Baskı
KİTABIN SAYFA SAYISI
237 syf
KİTABIN DİZGİ/BASKI KALİTESİ
10/10
KİTABIN YAZIM-DİL KALİTESİ
10/10 
KİTABIN EDEBİ/SANATSAL/TARİHSEL DEĞERİ
10/10 


En sevdiğim yazarlardan Jose Saramago’nun tüm kitaplarına sahibim derken bu kitap yayınlandı. Önce güzel bir sürpriz olarak alıp okuduğum kitabın bir bölümünün daha önce “Not Defterimden” Turkuaz Yayınları kapsamında yayınlandığını anladım. (Bu kitap 15.3 2009 tarihine kadar olan yazıları kapsıyor)
Gelelim kitaba. Jose Saramago’nun yaşamının son yıllarında onun için açılan bir bloga günlük yazılarını yazdığını, dünyaya ve hayata dair görüşlerini paylaştığını bilmeyenler için söylüyorum, usta yazarı yakından tanımak ve düşünce dünyasını keşfetmek için mükemmel bir kitap olduğunu söyleyebilirim.
Saramago bloğunda Eylül 2008’de yazmaya başlar ve ölümünden birkaç gün öncesine kadar Haziran 2010’da yazıları son bulur…
Usta yazarın hayranlarının kesinlikle vazgeçemeyeceği değerde.